Alfons

Door NoUseWhatsoever op dinsdag 04 maart 2014 15:34 - Reacties (3)
Categorie: Uit de losse pols, Views: 1.780

Eerste post in nieuwe categorie: "Uit de losse pols". Af en toe vind ik het prettig een braindump te doen in de vorm van een kort verhaal, gedicht of begin van een groter verhaal.

______________________________________________________________


Niet zelden, echter net wat minder vaak dan elke dag, ging Alfons Heronimus Achterzak naar Jazz en Juice; de plaatselijke geitenwollen-sokken bar. Hij ging niet voor de sapjes - een Bloody Mary kon je er gelukkig ook krijgen - en ook kwam hij niet voor de wooby-dooby muziek. Het liefst ging Alfons naar Jazz and Juice om een goed gevoel te krijgen over wie hij was als mens. De veganistische dreadlocks en activistenslippers ter plaatsen brachten zulk medelijden naar boven, dat hij zijn eeuwige werkloosheid, eenzaamheid en onkunde in de schaduw gezet zag staan.

Aan de kleine bar met 2 taps van hetzelfde bier, zit Alfons op de meest rechtse van 3 barkruks. De verschillende groepjes hippies zitten verdeeld over de kleine kamer aan de goedkope houten tafeltjes. In totaal zitten er rond de dertig man in de kroeg, maar rumoerig is het niet. De hippies drinken niet of nauwelijks alcohol, en praten vooral zacht en om de beurt. Het doet heel beschaafd aan, maar gezellig is het er nooit. Zo kan Alfons wel vaak de gesprekken volgen die door het hele café gevoerd worden en kan hij het niet helpen af en toe gniffelend van spot zich in zijn glas te moeten verbergen.

Terwijl hij zijn drankje verrijkt met een drupje tabasco en apathisch aan de selderij kauwt, komt een vrouw van begin twintig naast hem aan de bar zitten. Er is bij haar geen spoor van hippieïsme te bekennen en ze draagt zelfs wat lichte make-up. Terwijl ze over de bar buigt om de barman aan te spreken, krijgt Alfons de gelegenheid om haar lichaam in profiel goed te bekijken. De ietwat mollige en korte vooroverbuigende gedaante, gehuld in een strak zwart jurkje, doet bijna schattig aan en Alfons is ineens vol van besef dat hij al twee dagen niet gedouched heeft. De vrouw en de barman wisselen enkele woorden en zonder verder oponthoud loopt ze de bar weer uit. Ze was hier inderdaad ook echt niet op haar plek. Ze heeft zich vast vergist en was op zoek naar Jazz en Jizz; de swingers club van het dorp.

Alfons gaat weer rechtop zitten, aangezien hij nog steeds zijn ogen gericht had op de deur waar de vrouw een minuut geleden door vertrok. Uit zijn meimeren over een beter leven ontwakend, ruikt hij aan zichzelf en moet toegeven dat er ruimte is voor verbetering. Na nog een slok van zijn Bloody Mary kijkt hij ook eens in de spiegel boven de plank met likeur achter de bar. Een ongeschoren man met vermoeide ogen en een glanzende neus kijkt terug. Zijn haar is vettig, halflang en te krullend voor de kleine hoeveelheid die nog over is. De donkere verkleuring onder zijn ogen laten hem er minstens 10 jaar ouder uit zien dan de 36 jaar die hij is. Binnen een paar seconden gaat Alfons van het voornemen tot het beteren van zijn leven, naar realisatie van de huidige situatie waardoor hij uiteindelijk weer bij de vertrouwde wanhoop en zelfhaat uitkomt. "Dan nog maar een bier en naar huis", denkt Alfons.

Tijdens de wandeling van ongeveer een kwartier naar zijn kleine apartement ontdekt Alfons dat hij best nog wat meer had kunnen drinken. "Morgen gelukkig genoeg kans om in te halen", zegt Alfons hardop terwijl hij over de donkere straat slentert. Vanuit een nabij steegje hoort hij gekerm en gestommel komen. Ondanks zijn afkomst van een lange lijn lafaards, waagt hij toch een kijkje te nemen om de hoek van de steeg. In het pikdonkere steegje is op de 4e etage nog een licht aan binnen een apartement. Daardoor kan hij net de jongedame uit het café zien. Ze staat op haar tenen met haar handen tegen de muur, terwijl ze door een ongure man in een bruine leren regenjas van achter wordt genomen. De man beukt op haar in en de vrouw schokt hevig bij elke inslag. Ze kermt luid en Alfons vermoedt dat ze haar genoegen uitschreeuwt, maar weet het niet zeker. Alfons blijft in het donker naar het tafareel kijken totdat een halve minuut later een laatste beuk wordt gegeven en een laatste gil van de vrouw klinkt. Zonder verder te spreken trekt de man zijn broek op en schikt hij zijn regenjas. De vrouw rolt haar jurkje naar beneden en draait zich om naar de man in de bruine jas. Ze ontvangt van hem een klein papier envelopje en plaatst die in haar BH. De man vertrekt het steegje in en de vrouw draait zich in de richting van Alfons en begint de lopen; de eerste paar stappen moeilijk, maar daarna volgt een heupwiegend uiterst vrouwelijk loopje.

Alfons pakt snel zijn telefoon uit zijn zak en doet net alsof hij druk aan typen is. Uit zijn ooghoeken ziet hij de donkere zandlopergedaante steeds dichterbij komen. Wanneer de vrouw uit de steeg loopt, slaat ze rechtsaf zonder aandacht aan Alfons te besteden. De man met de regenjas heeft de steeg inmiddels via de achterkant verlaten en Alfons slaat een zucht van opluchting. De opluchting maakt snel plaats voor opwinding wanneer hij zich beseft dat hij de vrouw wil volgen om meer van haar te weten te komen. Hij stopt zijn telefoon weg en begint langzaam achter de vrouw aan te lopen. Alfons volgt haar de eerste honderd meter op zijn tenen lopend op een afstand van 20 meter, maar hij houdt daarna wat meer afstand en loopt wat natuurlijker.Na een wandeling van ongeveer 10 minuten over dezelfde straat, steekt de vrouw de straat over en loopt een kleine straat in. Alfons wacht aan de andere kant van de straat en haalt weer zijn telefoon tevoorschijn om "onopvallend" op zijn telefoon te gaan werken.

Alfons kijkt op van zijn telefoon en ziet dat de vrouw een deur in de straat opent en er binnengaat. Na het dichtslaan van de deur loopt Alfons de straat in om te zien waar de vrouw is binnengegaan. De straat is smal en de muren bestaan uit achteringangen van gebouwen van 2 verdiepingen. Veel gebouwen hebben metalen trappen naar de eerste verdieping en het lijkt er op dat het allemaal individuele kleine appartementen zijn. De deur waar de vrouw binnenging is van hout met afgebladderde groene verf.Er zit een kijkgaatje in dus Alfons durft niet te blijven staan om het gebouw verder te bekijken. Wel valt het hem op dat dit één van de weinige gebouwen is zonder trap naar boven, maar aan deze kant zitten ook nergens ramen in. Anton loopt door en verlaat de straat aan de andere kant waarna hij 3 keer rechtsaf slaat om weer op dezelfde plek uit te komen waar hij de straat had overgestoken. Hij kijkt de straat in en zoekt naar een bord met een straatnaam, maar ziet er geen. Dan haalt hij nu voor de eerste keer die avond zijn telefoon uit zijn zak om er daadwerkelijk iets mee te doen. Alfons plaatst een prikker op zijn digitale kaart voor zijn huidige locatie met het voornemen later terug te komen om het verder te onderzoeken.

Nog vol van opwinding en de beelden van het tafereel in het steegje vers in zijn gedachten, slentert Alfons terug naar huis. In 20 minuten rookt hij 3 sigaretten en neemt zichzelf meermaals het voornemen om voor het eind van de week in ieder geval de naam van de vrouw achterhaald te hebben. Hij vraagt zich daarbij af waarom hij zo geïntrigeerd is door een ogenschijnlijke prostituee, maar antwoord zichzelf telkens dat hij niet kan geloven dat hij getuige was van een simpele seksuele transactie, maar dat hier meer achter moet schuilen en dat hij erachter zal komen wat dat dan is.

Zo verder denkend, opent Alfons zijn deur en loopt hij zonder tussenstop door naar de slaapkamer. Nadat hij zijn jas op de trap heeft uitgedaan en zijn schoenen in de gang naar weerszijden heeft uitgeschopt, gaat hij in de slaapkamer aangekleed op zijn zij op bed liggen en staart hij naar de klok op zijn nachtkastje."Bijna half twee", zegt Alfons hardop. "Dan zie ik je morgen weer rond deze tijd", zegt hij denkend aan de vrouw en het gebouw waar zij naar binnen ging. "Toch heb ik je nog nooit gezien. Wat doe je hier? Wat doet een jaren 50 seksdiva als jij hier?" Tijdens het praten vallen zijn ogen dicht en valt Alfons in een onrustige slaap.

Piepende adapters

Door NoUseWhatsoever op donderdag 05 september 2013 11:36 - Reacties (22)
Categorie: -, Views: 7.476

Het is mij de afgelopen weken bij een aantal van mijn apparaten opgevallen dat de adapters een flinke en constante piep geven wanneer ze in het stopcontact zitten. Veel van die apparaten zitten continue aan de stroom dus de constante hoge piep kan vrij storend zijn. Ik heb daarom al enkele apparaten van de stroom af gehaald en plug ze in als ik ze echt nodig heb. Dit is bij een infrarood extender en mijn PS3 dock toch vrij onhandig vind ik.

Ik heb het nu ook met de oplader van mijn telefoon. Ik heb een Acer Liquid S1 Duo en met de oplader die in de doos zat, begint de piep pas als de telefoon op 100% zit. Dat is vaak als ik al slaap en onlangs werd ik zelfs wakkeer van de piep. Ik heb toen de oplader vervangen door die van mijn Samsung Galaxy Note 10.1 tablet en die piept alleen als hij niet aangesloten is aan de telefoon. Zodra ik de telefoon inplug, houdt de piep op.

Is het zo dat ontwikkelaars van deze apparatuur te oud zijn om de hoge piep waar te nemen in tests, ligt het aan de stekkerdoos waar de adapter is aangesloten, of ligt het aan de kwaliteit van de electronica? Ik vind het in elke geval zeer irritant en heb dus even wat 'desk research' gedaan.

Volgens enkele websites en fora die ik heb gevonden, kan het komen doordat de lader wat ouder wordt en de wikkelingen van de spoelen wat losser zijn gaan zitten. Ik heb dit echter ook bij adapters die net uit de doos komen. Op weer een andere website staat dan ook een verklaring dat alle adapters piepen, maar de ene meer dan de andere. Dit geluid is altijd aanwezig omdat de stroom door de spoelen wordt omgevormd waardoor kleine magnetische velden de pulserende spanning hoorbaar makenbron.

Op een Techzine forum over een piepende livebox adapter wordt aangeraden de bijgeleverde adapter te vervangen door een andere die je bij de bouwmarkt aanschaft. Dat ga ik misschien maar doen dan, want ik heb laats mijn plasma tv vervangen voor LED omdat ik de plasma zoem niet prettig vond, maar nu hoor ik de adapterpiep (leuk woord; moet je een paar keer achter elkaar zeggen) weer stukken beter :( Achja, dan heb ik weer wat te doen...

3 weken rondreis in Japan [Deel 2]

Door NoUseWhatsoever op vrijdag 16 augustus 2013 14:26 - Reacties (22)
Categorie: Vrije tijd, Views: 5.501

Dit is een vervolg op 3 weken rondreis in Japan [Deel 1]. Lees deze eerst voordat je aan deze post begint.

3 weken rondreis in Japan [Deel 1]
Dag 16 – Kyoto; manga museum en winkelcentrum
Dag 17 – Kyoto; Himeji-Jo
Dag 18 – Koya-san
Dag 19 – Kyoto; Naruyama Koen
Dag 20 – vertrek
Algemene opmerkingen
Nawoord
Links

Dag 16 – Kyoto; manga museum en winkelcentrum

Het manga museum stond voor een bezoek aan Kyoto erg hoog op mijn lijstje. Ik ben grote fan van vooral anime, maar zeker ook manga. Het leek mij enorm interessant om de geschiedenis er van te zien en eventueel ook inspiratie op doen voor nieuw te kijken/lezen series.

Wij waren iets te vroeg bij het museum en dronken dus aan de andere kant van de straat nog een lekker kopje thee. Eenmaal binnen was het eerst even moeilijk onze weg te vinden in het museum, aangezien het vooral leek op een grote bibliotheek. Toen we een trap op liepen, kwamen we echter al snel meer in het 'museum gedeelte'. Er is één grote ruimte waar duizenden boeken staan die gecategoriseerd zijn op jaar van verschijning. Zo zijn er vroege manga boeken uit 1940 helemaal totaan 2010. Het is eigenlijk te veel om te bekijken, maar het is leuk de thema's en ontwikkelingen in de onderwerpen te zien.

Er staat in het museum ook veel uitgestald over het maken van manga, de verschillende studio's, beroemde auteurs en standbeelden van sommige manga personages. Uiteindelijk heb ik in het museum niets gekocht, al is er genoeg te koop. Ik heb wel de inspiratie gebruikt om in latere winkels wat eerste episodes uit series te kopen, zoals bijvoorbeeld One Piece.

Na ons bezoek aan het museum hebben we in het café van het museum zelf nog wat gegeten en gedronken. Je moest daar wat bestellen door geld in een automaat te gooien voor wat je wilde hebben en daarvoor kreeg je dan een kaartje die aan de barmeid gaf. Op zich een leuke en handige manier van eten bestellen, want je krijgt gepast wisselgeld terug, maar vooral voor ons als toerist eerst wel erg verwarrend. In het café zijn de wanden versierd met tekeningen van bekende manga-auteurs en hun handtekening er bij. Dat is een erg leuk uitzicht om je hotdog bij naar binnen te werken.

Na een korte stop in het hotel zijn we doorgelopen naar het winkelcentrum van Kyoto. Deze bestaat uit een paar overdekte passages met enorm veel winkeltjes. Er is één winkeltje, waar we in Tokyo ook al een filiaal van waren tegen gekomen, waar je enorm veel kleine gadgets kan kopen. Hier heb vooral ik volgens mij wel meer dan een uur in rondgelopen en hier heb ik ook mijn favoriete Ghibli souvenir gekocht; een spaarpot in de vorm van het monser uit Spirited Away. Het winkeltje stond echt ramvol grappige spullen waarvan je even goed moet kijken wat het doet of waar het voor bedoeld is. Gelukkig heb ik er een foto van gemaakt anders zou ik er nog lang over door kunnen gaan.

http://farm6.staticflickr.com/5490/9408596332_23e9de2269_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7344/9405843217_3c73788690_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5473/9513274659_08eacf2a50_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7385/9516063912_a86956c7b0_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3668/9513274417_ee942b5719_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5541/9513274055_ae1169e177_s.jpg
Dag 17 – Kyoto; Himeji-Jo

Himeji is goed te bereiken vanuit Kyoto en Himeji-Jo is nogal bekend dus dat leek ons wel een goede dagtrip. Na een wandeling van ongeveer een kwartier vanaf het station, konden we Himeji-Jo op de berg zien staan. Er ligt een park onderaan de heuvel waar het kasteel op staat en via dat park zijn we naar boven gelopen. Wat entreegeld lichter konden we doorlopen naar het kasteel. Helaas was het grootste gedeelte van de gevel ingepakt in zijl met steigers dus van buiten was van de grootste toren niet veel te zien. Gelukkig is het kasteel groot genoeg om je ogen alsnog uit te kijken.

Binnen de kasteelmuren is veel van de geschiedenis te zien en te lezen. Met de lift kan je ook nog omhoog om goe het dak te zien en waarom ze het aan het herstellen zijn. Een leuke maquette toonde ook nog aan hoe het in zijn werk gaat en wat een enorm werk het ook is.

Buiten de hoofdtoren, zijn er nog andere gebouwen waar je in kunt en in sommige kamers staan zelfs poppen in traditionele klederdracht om aan te tonen hoe deze kamer werd gebruikt. Daarnaast kun je ook nog de botanische tuinen van het kasteel in. Deze tuinen zijn ingericht in een aantal aparte thema's, die ik niet exact meer weet, maar er was in ieder geval een looftuin, naaldtuin, bamboetuin en theetuin. Het is erg leuk om het paadje te volgen en telkens in een compleet nieuwe tuin te staan, met andere planten, bomen, indeling, bruggetjes etc.

Na de botanische tuinen was het al laat in de middag, maar we wilden toch nog een bezoekje brengen aan een tempel bovenop een nabije berg. We hadden de laatste kabelbaanrit naar boven om 16u maar dat betekende dat we om 17u weer terug moesten zijn voor de laatste rit naar beneden. We hebben ons dus vanaf het kabelbaanstation de berg op gehaast om nog even een kwartiertje een tempelgebouw in te kunnen. Het was een erg mooi houten gebouw, wat qua tempel niet veel voorstelde, maar door de bergachtige en bosrijke omgeving had het wel iets heel bijzonders. In hetzelfde tempelcomplex zijn ook delen van the Last Samurai opgenomen.

http://farm6.staticflickr.com/5499/9408600426_d5b6c5631b_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7459/9405842255_4f8870e216_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5464/9408599638_4900383ce9_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2805/9408599164_7ca7924b92_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3715/9405837927_a6ddc653c7_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3750/9406127429_7979f03ea5_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3790/9408894750_020847b0d7_s.jpg
Dag 18 – Koya-san

Koya-San is een heilige berg voor het boeddhisme die vol staat met tempels en de belangrijskte begraafplaats: Okunoin. We sliepen bij de monniken in een tempel: Koya Muryokoin. Om daar te komen moesten we wel eerst met 2 treinen, een kabeltrein (een trein die zo'n 45 graden de berg op kan) en de bus naar het centrum van Koya.

Bij checkin werden we geholpen door een jonge Fransman die een paar jaar geleden zich bij de monniken had aangesloten. Hij vertelde ons over zijn beslissing en het leven als monnik. Ook gaf hij ons uitleg over het ochtendgebed, het eten, het ontbijt en het baden in de tempel.

De tempel zelf was erg koud, maar gelukkig hadden we in onze kamer een hetelucht verwarming en heerlijke dekens. Het matras zelf was erg dun, maar dat hoort ook wel zo in een tempel. We kregen eten van de monniken geserveerd in onze 'voorkamer'; in veel Japanse kamers kom je binnen via een papieren schuifdeur in een tussenkamer en met een tweede schuifdeur kom je in de slaapkamer. Het eten was koud en vegetarisch maar wel erg lekker. We zijn 's avonds nog even naar het tempelplein geweest; dit is een plein met zo'n 5 tempels en erg mooi, maar de volgende ochtend in het zonlicht was het nog veel mooier.

De volgende ochtend waren we om 06:00 uur welkom bij het ochtendgebed. Hierbij gingen we in een aparte kamer in de tempel op de grond zitten terwijl er door de monniken gezongen werd. Ook werden houten plaatjes verband waar mensen gebeden op hadden gezet. Hierdoor was het erg adembenemend tijdens het gebed. We mochten na zo'n 40 minuten opstaan en een offer van wierrook en thee brengen aan demonnik die het Boeddhisme van China naar Japan heeft gebracht. Vrij moe en onder de indruk gingen we daarna zitten voor het ontbijt van rijst, zeewier en fruit.

Daarna zijn we naar de hoofdtempel van de berg gegaan, waar veel mooie kamerschermen en tuinen te zien waren, en daarna door naar Okunoin. Dit is een erg indrukwekkende begraafplaats met heel veel kleine, maar ook heel veel grote stenen monumenten voor de overledenen. Je loopt ongeveer 2 km door het bus tussen alle monumenten naar de Okunoin tempel. Binnen de muren van de tempeltuin mocht je geen foto's nemen. Op het terrein aldaar staat een kast ter grootte van een telefooncel waar een zware steen in ligt. Als je die steen met één hand van het lage platform waar hij op ligt, naar het hoge platform kan tillen, komt dat doordat je zuivere levenstijl de steen lichter heeft gemaakt. Als je dus 'zondig' leeft, zal het je niet lukken. Mij was het uiteraard gelukt, maar mijn vriendin kreeg het niet voor elkaar.

In de tempel zelf kun je een wens op een houtje schrijven, welke de monniken dan in het ochtendgebed in de tempel verbranden om de wens zo kenbaar te maken aan hun leider. Wij hebben gewenst voor een veilige terugkeer naar Nederland en zowaar is onze wens uitgekomen.

Vanuit Okunoin namen we de bus weer terug naar het centrum van Koya om nog even bij het tempelplein te kijken. In de grootste tempel daar (de oranje op de foto) stonden 9 gouden boeddha's en mooi beschilderde pilaren. Het was er erg rustgevend om op het plein rond te lopen. Dat komt uiteraard doordat het een 3 dimensionale mandala is (werd ons door de Franse monnik verteld).

http://farm3.staticflickr.com/2863/9406135221_1d9d3cc10f_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2863/9408894358_0a325bd3f2_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7287/9408894120_5de1ea4cfb_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7330/9408891664_d509f11535_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5547/9406130617_d069525815_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7457/9408889976_83f729c866_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3800/9408888644_cf9d52b19f_s.jpg
http://farm6.staticflickr.com/5499/9408887682_5550221ba6_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7346/9406128041_a667594c8b_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5513/9408887178_aa9992a2af_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5550/9408897166_75916652ca_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3742/9406137527_9fdc7c9201_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7339/9406137633_dcd710400d_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7319/9406133581_7417e3e117_s.jpg
Dag 19 – Kyoto; Maruyama Koen

Op de laatste dag in Kyoto hebben we het rustig aan gedaan en zijn we naar het park geweest. We konden ons zo een beetje voorbereiden op het vertek van dezelfde avond laat en verder zagen we in het boekje ook niet veel sights die we nog wilde see-en.

Het park is absurd groot. Dit is iets wat me in Tokyo ook al opviel: de voetgangerspaden zijn breder dan snelwegen. Het hoofdpad was denk ik wel 50 meter breed. Dit ziet er mooi uit, maar het maakt dat je niet heel ontspannen door het park kan lopen, want je loopt continue rechtdoor en continue op grind. We hebben onze wandeling dus niet zo lang gemaakt en zijn ondertussen af en toe lekker onder een boom gaan zitten.

Later op de middag zijn we weer door het winkelcentrum gelopen en hebben we nog even de markt bekeken. Daarna wat eten, terug naar het hotel en richting het vliegveld.

http://farm4.staticflickr.com/3739/9516061856_228fde5d99_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2858/9516062398_0b6db0cf6e_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5536/9513273039_c2edb5eb86_s.jpg
Dag 20 – vertrek

De terugreis verliep wat gemakkelijker dan de heenreis. Voornamelijk omdat we wisten wat we konden verwachten. Het was nog steeds erg vermoeiend, maar van de jetlag had ik deze kant op veel minder last. We landden om 13u op Schiphol, werden door mijn ouders opgehaald en thuis gebracht en konden eigenlijk de hele dag tot bedtijd nog wel goed onze ogen openhouden.

Algemene opmerkingen

Eten en Drinken
Daar is veel van te ontdekken in Japan. Er zijn natuurlijk de lekkere noedels en thee die we in Nederland ook wel kennen, maar dat je zoveel kan doen met groene thee was mij niet bekend. Groene thee kan in vrijwel elke vorm genoten worden. In Nederland kennen we het groene thee ijs al wel, maar de warme en koude macha (groene thee poeder) latte, zijn nog niet heel bekend. In Japan doen ze daar dan vaak ook nog geleiballetjes in en slagroom bovenop met rode bonen pasta.

Sushi hebben we niet veel gegeten, alleen af en toe als snack of tussendoortje. Vooral veel rijst, noedels en vis stonden op het avondmenu. Een echte aanrader als je daar bent is ook de Okonomiyaki; een ommelet van ei en groenten en je kunt er vaak nog vis in krijgen ook. In Beppu heb ik daar de eerste van gegeten en later in Nagasaki, in China town ook nog één.

http://farm8.staticflickr.com/7287/9516065288_1ac3611380_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5484/9516064890_389dbcbd6a_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7417/9516064504_3bd6c94847_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3808/9405214447_6f7156221c_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7333/9407977952_5e057ff325_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7323/9408180052_7df25d3698_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5496/9405419495_ef400bef75_s.jpg
Treinen
Met de trein reizen is trouwens prima. Het kan soms druk zijn, maar als je lang bent lijkt dat niet zo omdat je over iedereen heen kijkt. De treinen rijden altijd op tijd (wij hebben tijdens onze 3 weken 1 keer vertraging gehad en toen kwam de conducteur iedereen vertellen hoelang en waarom er vertraging was). Ook is het heel duidelijk waar je op het perron moet staan om voor een deur uit te komen. Omdat de deuren altijd daar zijn, vormt er een keurige rij van wachtende mensen op de plekken waar de deuren uitkomen.

We hebben ook eens met een trein gereisd waar een mooie houten vloer in zat en in vrijwel alle treinen, kun je de stoelen zo omkeren, dat je altijd de gewenste kant op kijkt. In één van de treinen draaiden alle stoelen zich zelfs automatisch om op het eindstation.

In de Shinkansen staat op de onderkant van de stoel tray (dat ding dat je vanaf de stoel voor je naar beneden klapt om je boekje e.d. op te leggen), waar je bijv het toilet, drankautomaat en rokersruime kan vinden. Zo weet je dus voordat je opstaat welke kant je op moet.

De treinen zijn ook erg ruim. Ik ben zelf 1,90 en ik was bang dat ik moeite zou hebben met de Japanse stoelmaten, maar ik zat een stuk ruimer in de meeste treinen dan bij de NS. Vooral bij de Shinkansen kon ik gewoon mijn benen strekken zonder de persoon voor mij lastig te vallen. Dit was niet in alle treinen zo, maar wel een stuk meer dan in Nederland en dat vond ik voor een land waarbij de gemiddelde persoon zo’n 1,65 is toch opvallend.

Als je ooit naar Japan gaat en je reist met de trein, download dan de Hyperdia app. Ik heb al onze binnenlandse reizen met deze app zelf kunnen plannen. Ik maakte er dan in de avond een screenshotje van, zodat ik dit aan treinmedewerkers kon laten zien om de kaartjes aan te schaffen. Als ik het screenshotje liet zien, of mijn telefoon even te leen gaf aan de baliemedewerker, gingen vliegensvlugge vingers aan de slag om onze kaartjes te regelen.

http://farm3.staticflickr.com/2878/9405418899_2c608a5a2a_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7285/9513275863_45fe508d69_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7458/9513270075_342341fec8_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5335/9516068012_d49989805d_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3804/9408908848_49db0986d8_s.jpg
Souvenirs
Ik wilde graag uit Japan wat gadgets en action figures meenemen als souvenirs. Uiteindelijk hebben we geen gadgets gekocht, maar we hebben genoeg souvenirs gescoord. We hebben een leuk theekokertje gekocht op de markt, waar je je poederthee in kan bewaren. Verder heb ik een Iron Man War Machine action figure, mijn Ghibli spaarpot, 2 Die Hard BluRays (die ik in het Japans heb gekeken; echt geweldig!), een iPhone hoesje, sake, veel aparte snoepjes, wat manga boeken, zomerse kimono's (Yukata), een gietijzeren theepotje en dan vergeet ik vast nog heel veel. Gelukkig hadden we expres ruimte in koffers overgelaten op de heenweg.

http://farm3.staticflickr.com/2871/9513279441_ea5e639456_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3708/9513279077_619d470336_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7385/9516069156_3c176baac5_s.jpg
Game Arcades
Ik had me altijd voorgesteld dat er in Japan heel veel game arcades zouden zitten met schietspellen, wack a mole en dat soort. Die waren er ook wel, maar het meeste waren gokhallen met digitale paardenraces, grijpmachines, kaartspellen en het vreemdste van allemaal: Pachinko.

PachinkoooOOooOo!
Ik weet niet of ik dit goed kan uitleggen, maar ik ga het proberen. Van dit spel staan er in een grote hal met meerdere veriepingen echt duizenden apparaten. Langs de weg zie je ook vaak enorme billboards met reclame voor dit spel.

Je betaalt wat geld en daarvoor krijg je metalen balletjes. Deze balletjes leg je in een bakje van de machine zodat ze automatisch de machine inrollen. Met een draaiknop in de vorm van een robotgezichtje, kun je links of rechts draaien en hoe harder je draait, hoe harder de balletjes afgevuurd worden. Als je links draait, worden de balletjes aan de linkerkand van de machine omhoog geschoten en draai je rechts, dan schieten ze aan de rechterkant omhoog. Het bord van de machine is een kruising tussen pinball en zo'n muntenbulldozer machine op de kermis. Er zitten spijkertjes in en het balletje schiet van de onderkant via de zijkant omhoog. Dan valt hij naar beneden en moet hij in het midden terecht komen. Dit wordt door de spijkertjes in het bord moeiljik gemaakt.

Als je balletje in het midden van de machine terecht komt, gaat er op het scherm wat ook op het bord zit, een fruitmachine draaien. Als de fruitmachine redelijk langzaam draait, kun je het laatste figuurtje nog versnellen of afremmen om 3 op een rij te krijgen. Krijg je dat, dan win je wat extra balletjes. Of je met die balletjes dan verder nog wat kan dan doorspelen, weet ik niet. Daar was de uitleg op het affische niet duidelijk genoeg voor.

http://farm8.staticflickr.com/7392/9406152961_3094ffaf83_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7317/9513272257_b1819b5b7b_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3754/9407970836_2eefe003cd_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5518/9407970800_ceafe20c26_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2864/9405213829_ba007db8b2_s.jpg
Hygiëne
Ik vond Japan erg schoon. Vooral in de steden is het een verademing hoe schoon het overal is. Je ziet er ook mensen werk doen, wat ik in Nederland nog nooit heb gezien (misschien gebeurt dat wel maar heb ik het gewoon nog nooit gezien). Op een busstation was een vrouw bijvoorbeeld met een doekje de hekken aan het schoonmaken. Ook kregen de kluisjes op het busstation een beurt. Op treinstations liepen vaak mannetjes de roltrapleuningen schoon te maken. Dan bleven ze gewoon beneden staan en hielden ze een doek op de leuning. Er waren sowieso meer mensen aan het werk in functies die niet echt nodig waren. Zo waren er 2 mannetjes nodig om bij de uitgang van een parkeergarage de voetgangers er op te wijzen wanneer er een auto uit de garage kwam, en stond er mannetje bij wegwerkzaamheden te gebaren dat wij om de afzetting heen moesten lopen. Er was dus al een stuk van de stoep afgezet, maar er stond ook nog een mannetje bij.

Heel opvallend is dat er vrijwel nergens openbare prullenbakken op straat te bekennen zijn. Ik dacht in het begin vaak: "Waar gooi ik dan mijn flesje/zakje/plastic verpakking weg?". Blijkbaar hebben de meeste Japannes als ze de deur uit gaan een plastic zakje bij zich, om hun eigen afval in te verzamelen en thuis in de juiste recycle bakken te gooien. Dat zijn wij dus na een paar dagen ook maar gaan doen.

Nawoord

Na alle voorbereidingen, voorpret en het lange wachten, was ik op een gegeven bang dat ik wat te hoge verwachtingen had van de reis en van Japan als land. Dat het door die hoge verwachtingen alleen maar tegen zou kunnen vallen. Dit heb ik eerder wel gehad met andere bestemmingen. Ik kan echter niet anders zeggen dat ondanks mijn hoge verwachtingen van Japan, ik het boven verwachting naar mijn zin gehad heb. Japan biedt meer comfort dan je gewend bent d.m.v. techniek, hygiëne, beleefdheid en goede infrastructuur en bied het exotische van Azië d.m.v. het eten, de taal, religie, cultuur en ga zo maar door.

Links

Filmpjes
Treinstoelen die zich automatisch omdraaien
Mannetje is lekker aan het dansen in de game arcade
Een heerlijke Okonomiyaki met bewegende tonijnschilfers
Klein stukje parade in Kyoto
Eén van de hete bronnen in Beppu
Een paar chagrijnige alilgators
Middenin de drukke oversteekplaats in Shibuya
Klein ritje door een warenhuis in Tokyo vanaf de 6e etage

GoT Topic over Japan. Het is de laatste tijd redelijk dood maar er staan toch wat verhalen in die interessant zijn mocht je een tripje overwegen:
http://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/1144514/0

Als er fouten in staan, als je nog vragen hebt, of als je nog extra foto's wilt zien, laat het even weten en dan ga ik er mee aan de slag :). Als je helemaal tot hier gelezen hebt; bedankt voor je interesse!

3 weken rondreis in Japan [Deel 1]

Door NoUseWhatsoever op vrijdag 16 augustus 2013 14:26 - Reacties (9)
Categorie: Vrije tijd, Views: 6.763

Deze blogpost is erg lang. Daardoor heb ik het moeten opknippen in 2 delen. Helemaal onderaan de post vind je het linkje naar het volgende deel.


Introductie
Al heel lang stond Japan bovenaan het lijstje van bestemmingen waar ik naartoe op reis wilde. Dit komt voornamelijk door mijn reeds langdureige fascinatie voor Aziatische films en daardoor ook de Aziatische cultuur. Japan komt in films, anima en manga altijd op mij over als een zeer ontwikkeld en enigszins gek land. Dit wilde ik graag eens echt meemaken.

Sinds ik een goede baan had, ben ik samen met mijn vriendin gaan sparen voor een rondreis aangezien we zo veel mogelijk wilde zien voor het geval we er nooit meer terug konden keren. Ik wil graag mijn ervaringen delen omdat ik het echt aan iedereen zou aanraden om ten minste één keer in zijn/haar leven naar Japan te gaan.

Inhoud:
Dag 1 - Voorbereiding en reis
Dag 2 – Tokyo; aankomst
Dag 3 – Tokyo; centrum en Akihabara
Dag 4 – Tokyo; Ginza en Shibuya
Dag 5 – Tokyo; Ghibli Museum en Yoyogi Koen
Dag 6 – Hakone
Dag 7 – Takayama
Dag 8 – Takayama; Shirakawa-Go
Dag 9 – Kanazawa
Dag 10 – Hiroshima; centrum en museum
Dag 11 – Hiroshima; Miyajima
Dag 12 – Beppu
Dag 13 – Nagasaki
Dag 14 – Kyoto; aankomst
Dag 15 – Kyoto; Nijo-jo, parade en zen-tuinen
3 weken rondreis in Japan [Deel 2]

DAG 1 - VOORBEREIDING en de reis

Al vroeg van tevoren ben ik begonnen met zoeken naar reisbureaus. Het originele plan was om in een georganiseerde groepsreis te gaan, omdat ik bang was dat het moeilijk zou zijn om zelfstandig in Japan rond te reizen. Ik wilde graag zo lang mogelijk blijven en zo veel mogelijk van het land zien maar verder behalve de grote steden niet echt een idee van er persé in de reis moest zitten.

Ik had wel wat informatie opgezocht over de wisselkoers en rond welke tijd het beste was om op reis te gaan. De wisselkoers was vrij nadelig en daarom besloot ik veel te gaan sparen om in Japan niet op het geld te hoeven letten. Uiteindelijk viel het wel mee en zijn de meeste kosten vergelijkbaar met Nederland. Het beste seizoen om te reizen was volgens de informatie de herfst of de lente. In de zomer zou het 35 graden kunnen zijn met veel vocht in de lucht en in de winter ligt er een pak sneeuw. Omdat de lente te vroeg zou zijn, hebben we voor de herfst gekozen; oktober.

Na veel zoeken op internet en het aanvragen van informatie, ben ik bij het bureau VakantieXperts terecht gekomen. Deze hadden goede beoordelingen en hun reisvoorstellen zagen er goed uit. Samen met een dame van het bureau heb ik aardig wat over en weer gemaild en gebeld om de vlucht, accommodaties, reisbestemmingen en vervoer te regelen. Na enige tijd kwamen we tot een definitief reisplan en daarmee ook het kostenplaatje: bijna ¤6.000 voor met zijn tweeën. Gelukkig hadden we goed gespaard en hadden we dit er zeker voor over. Uiteindelijk is het ook geen groepsreis geworden, maar een zelfstandige reis waarin alle accommodaties al wel geboekt waren. Alles was dus al geregeld maar we moesten wel zelf van punt naar punt b komen. De reisagent verzekerde ons dat dit in Japan zeer goed te doen zou zijn.

Na het lange wachten, voorbereiden en lezen was het eindelijk tijd om te vertrekken. We vertrokken 8 oktober met de trein naar het vliegveld. Onze vlucht ging om 15:30 met een tussenstop in Dubai. We vlogen met KLM. De reis was erg lang, voornamelijk door de tussenstop in Dubai. Dit maakte de vlucht goedkoper, maar omdat je moet stoppen én omdat je over het dikste van de aarde moet vliegen, ben je meer dan 20 uur onderweg terwijl een directe vlucht al in 11 uur zou kunnen. Ik zou het als ik nog een keer zou gaan ook zeker niet weer via Dubai doen.

Dag 2 – Tokyo; aankomst

Uiteindelijk aangekomen (een dag later om 19:00 lokale tijd) moesten we nog onze JR pas ophalen; deze was geregeld via het reisbureau en daarmee zouden we de gehele reis onbeperkt met de meeste treinen kunnen reizen. Dit ging op zich best soepel en even later zaten we in de trein naar Shinjuku. Vanaf het station moesten we nog met al onze bagage naar het hotel lopen. Gelukkig had ik me voorbereid door offline maps te downloaden voor heel Japan zodat ik goed kon zien waar we waren en waar we moesten zijn. We zijn niet verkeerd gelopen en in ongeveer 15-20 minuten waren we bij het hotel. De wandeling er naartoe was heel relaxed (behalve dat we de koffers mee moesten slepen). Het was namelijk heel druk op straat en er stonden veel verkopers en mensen met flyers, maar we werden door NIEMAND aangesproken. Dat gaf ons de gelegenheid om vooral te kijken en in de lekkere avondtemperatuur door de winkelstraten te lopen.

Het inchecken bij Toyoko Inn Shinjuku ging een beetje moeizaam, maar uiteindelijk mochten we naar onze kleine, maar zeer complete kamer. Badkamer, met bad, douche, uitgebreid toilet (in Japan hebben vrijwel alle toiletten functies als verwarming, bidet etc), en een compacte slaapkamer. Na even snel opgefrist te hebben gingen we meteen weer naar butien want we hadden trek en hadden op weg naar het hotel een 'lopende band sushi tent' gezien. Daar gingen we dus maar even wat sishi snacken.

Voor degenen die het concept nog niet kennen, het is heel simpel: je gaat gewoon zitten aan een grote bar waar een lopende band overheen loopt en in het midden staan de sushi chefs. Aan de bar kun je kosteloos thee tappen uit een kraantje en er ligt vaak ook gember en wasabi. Als er iets voorbij komt wat je lekker lijkt, pak je het, tenzij er een vlaggetje in staat; dan is het speciaal besteld door iemand anders. Als je klaar bent, geef je dat aan, worden je bordjes geteld en reken je af. Per bordje was het zo'n 200 yen (¤1,50) meen ik.

Het was er erg lekker eten, maar helaas zat er een wel erg dronken Koreaanse Japanner naast ons die 3 woorden Engels sprak en een half uur een gesprek met ons wilde voeren met die drie woorden. We hadden geen flauw idee wast er aan de hand was maar uiteindelijk kwamen we erachter dat onze nieuwe vriend zowel ons eten, als ons ontbijt voor de volgende dag had betaald, want toen we weg gingen hoefden we niets af te rekenen en kregen we een mooi bakje sushi mee.

http://farm4.staticflickr.com/3752/9407979276_f9019d212e_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5510/9407971114_3c96470690_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5348/9405214165_c2622d6ac4_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3754/9407970926_4688fbd63b_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3720/9405422445_28b027a18c_s.jpg
Dag 3 – Tokyo; centrum en Akihabara

Bij de Toyoko Inn zit standaard ontbijt in de nachtprijs. We begonnen de dag dus ook met een echt Japans ontbijt: rijst en soep. De rijst was in mooie driehoekjes gevormd met een soort Cup-a-Soup poeder op de randen voor wat smaak. De miso soep ruikt vrij onappetijtelijk in de ochtend, maar na de eerste hap besef je je dat het een heel geslaagd ontbijt is. Ik merk dat ik dit ontbijt in Nederland af en toe wel mis.

De eerste dag hadden we gepland om vooral in Tokyo rond te lopen en kijken wat we zoal tegen zouden komen. We zijn daarom met onze rail pass naar centraal station gereisd om daar onze 'ontdekkingsreis' te beginnen. Met het plattegrondje van Tokyo bij de hand zijn we gewoon richting het centrum gelopen en ondertussen af en toe een winkeltje in. Na een kleine wandeling zijn we even in het gras tussen de bomen gaan zitten en wat ice tea gedronken. Overal op straat zijn vending machines te vinden waar je voor een schappelijk bedrag wat te drinken kan kopen.

Na onze korte rustperiode liepen we door naar het paleis en de paleiselijke tuinen. Daar hebben we even doorheen gelopen en genoten van de eerste echte beelden van het traditionele Japan waar we in de komende weken nog heel veel van zouden zien. De gebouwen met dakpannen met het familiewapen, tuinen met bamboe en vele tempels waren een mooi gezicht.

Vanuit daar zijn we via het kleine Book District (waar we hebben gelunched in een boekwinkel) naar Akihabara gelopen; het gadget district. Daar kijk je zowel op straat als in de winkels echt je ogen uit. De lichtgevende uithangborden, meisjes met lange benen in anime kostuums en gadget winkels met 7 of 8 verdiepingen; je kunt je er uren vermaken. Als je in Tokyo bent, kun je dit niet overslaan! We zijn daar een paar winkels in geweest en hebben niet zo veel gekocht maar wel enorm veel gezien. Van duizenden telefoonhoesjes, tot verdiepingen vol 'action figures' en automatische shampoo-in-je-haar-wrijvers. Het was echt prachtig om die enorme verdiepingen over te lopen en te zien wat je daar allemaal kon kopen wat we in Nederland uberhaubt niet verkopen, maar ook de varianten op normale producten zoals douchegel. Er zijn in deze megawinkels ook enorme afdelingen met 'euro apparaten'; van die apparaten die bij ons buiten de Chinees hangen waar je een euro of vijftig cent in gooit en je krijgt er een speeltje uit. In Japan staan deze in hun honderden in de winkels en daar krijg je speeltjes van One Piece, Dragonball Z en andere populaire en minder populaire anime shows en manga uit.

Vanuit Akihabara zijn we na een kopje koffie weer richting het hotel in Shinjuku gelopen. Daar kun je heel goed een hapje eten omdat Shinjuku ook wel het uitgaansdistrict wordt genoemd. Na een geweldige noodle soup en een paar biertje terug naar het hotel. Het eten in Japan is goed te betalen, maar voor bier betaalde we vaak bijna net zo veel als het eten.

http://farm8.staticflickr.com/7349/9406156433_fb051434ae_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3675/9407976438_005fd8e201_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3817/9405218739_4ee6650daf_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7281/9405216667_6a7d9f4c60_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7333/9405216201_9058f78717_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2843/9405214873_a7109eca25_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3693/9405214299_cf511e9688_s.jpg
Dag 4 – Tokyo; Ginza en Shibuya

In ons reisboekje lazen we dat Gina een spectaculair winkel district was en we hadden ons dus voorbereid op een lekkere shopping spree. Er waren in Ginza inderdaad ook veel winkels, maar vooral Bulgari, Tiffany’s, Chanel en dat soort. Wel leuk om al die winkels zo dicht bij elkaar te zien en de etalages in te kijken, maar we hebben alleen geld uitgegeven aan koffie. We zijn daarna redelijk snel vertrokken richting Shibuya; het teen fashion district.

Vanuit het metro station van Shibuya, kun je het bekende grote zebrapad zien. Eens per minuut gaan alle voetgangerslichten op groen en stroomt de kruising vol met kleurrijke Japanners. Vanuit boven is het een mooi gezicht, maar om er zelf in te lopen is nog een stuk leuker. In Shibuya hebben we wel redelijk wat geld uitgegeven, want er zijn daar genoeg meervloerse winkels met betaalbare modeartikelen en accessoires. Voor elk wat wils trouwens, want je kunt er ook emo-pruiken en Hello Kitty gothic laarzen kopen.

http://farm3.staticflickr.com/2833/9405212235_9ae2c47d93_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5513/9405211343_70e508b331_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7282/9407967752_bef04f751e_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5451/9408180852_f01d1f13e9_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3738/9405422923_0df0cdc306_s.jpg
Dag 5 – Tokyo; Ghibli Museum en Yoyogi Koen

Al voordat we naar Japan gingen wilde ik graag naar het Ghibli museum in het nabij Tokyo gelegen Mitaka. Het was een redelijke zoektocht om bij het museum te komen, maar met de hulp van een aardige seniore Japanner kwamen we aan. Als echte Hollanders liepen we naar binnen om een kaartje te kopen, maar dar kon daar niet. Bij de meeste musea en andere bezienswaardigheden kun je van tevoren een kaartje kopen en bij dit museum was het zelfs de enige manier. We werden naar een supermarkt inde buurt gestuurd om een kaartje te kopen voor een specifieke tijd. De dame van het museum zei ons dat er nog tijd was voor entree een uur later en daar gingen we dan maar mee akkoord.

Na een uurtje wachten in het lekkere weer, konden we naar binnen. Er mochten in het museum helaas geen foto’s gemaakt worden, maar er was zeker genoeg te zien. Het hele museum was ingericht als een huis welke je direct in een Ghibli film zou kunnen zien en door het hele huis waren items uitgestald op een manier waarop het niet leek alsof het een museum was, maar eerder een screeshot een één van de films van deze mooie studio. Er lagen tekeningen uit elk creatief proces van de films, modellen van enkele van de bekende karakters (voornamelijk veel van Totoro en zijn vrienden).

Aan het eind van ons bezoek konden we ook nog een unieke korte film bekijken welke niet buiten het museum wordt getoond. Het was een leuk verhaal zonder tekst (dus voor alle talen en culturen geschikt) over een broodmannetje en een heks. Na de film gingen we via de giftshop richting de uitgang. De shop is vrij prijzig, maar ze hebben wel echt heel veel leuke items, al heb ik mijn leukste Ghibli item in een winkel in Kyoto gekocht.

We waren redelijk kapot deze dag. Zowel door het actieve bezichtigen van de vorige dagen, maar ook de jetlag. Die is een stuk erger richting het oosten dan richting het westen en we hebben er allebei ongeveer 5 dagen last van gehad. We besloten dus een park op te zoeken en het rustig aan te doen. Nu hadden we ons niet heel goed in het park verdiept en merkten we bij aankomst dat het niet een park was zoals we dat hadden verwacht. De ingang was een enorm breed voetgangerspad welke je via een kilometer of 1,5 richting een altaar voor de overleden keizer Meiji en zijn gezin bracht. Langs te weg stonden enkele offergiften van verschillende landen voor de keizer in de vorm van wijn en sake.

http://farm4.staticflickr.com/3731/9408179324_9b7a42359f_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7289/9408179282_4677e13a62_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5345/9408178994_c591bef69f_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7427/9405420303_3c947838b4_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7385/9405419821_f90d0c4141_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7458/9408177072_c68f553d43_s.jpg
Dag 6 – Hakone

Een rustige treinrit en duizelingwekkende busrit brachten ons bij het Guesthouse Fuji in Hakone. We hebben daar onze bagage in de kamer gezet en zijn gelijk met de bus naar het meer gegaan vanwaar je in de verte Mount Fuji kunt zien. We hebben een boottocht over het meer gemaakt en via een wandeling door wat mooie tuinen aan de andere kant van het meer zijn we via een andere aanlegplaats van de boot weer teruggekomen bij de bushalte. We besloten echter nog niet terug te gaan naar het guesthouse, omdat je via een kabelbaan ook nog de berg op kon en vanaf de berg zou je Fuji nog beter kunnen zien. We hebben geen spijt gekregen van die beslissing want de uitzichten waren adembenemend. Bovenop de vulkanische berg was de lucht nauwelijks uit te houden (zwavel), maar het uizicht op Fuji in de zonsondergang maakte alles goed.

Bovenop de berg kon je ook zwarte eieren kopen die gekookt waren in de bronnen. Behalve de zwarte buitenkant was er verder niets bijzonders aan de eieren, maar het was wel een prima snack.

In het guesthouse hebben we nog van een warme Onsen genoten om zo klaar te zijn voor de lange reis (5 uur) naar Takayama de volgende dag.

http://farm4.staticflickr.com/3790/9405418693_2204a7b2d3_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3753/9408175996_911eda4473_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2862/9408174634_9edeffef48_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2856/9405413363_ee04fe09bf_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2883/9405413067_cab183f2f7_s.jpg
Dag 7 – Takayama

In Takayama waren vooral veel ‘authentieke’ Japanse huizen te zien, dus nadat we hadden ingecheckt in het even authentieke hotel Minshuku Iwatakan liepen we op de bonnefooi de stad in. Er waren vooral veel winkeltjes bedoeld voor toeristen en het was dan ook erg druk met (voornamelijk binnenlandse) groepen lopende fototoestellen (mijzelf meegerekend).

Verder was er in Takayama zelf vrij weinig te zien en het diende dan ook eigenlijk alleen als onze uitvalsbasis voor het uitstapje van de volgende dag. We hadden met het reisbureau geprobeerd of we konden overnachten in Shirakawa-Go, maar dat zat helemaal vol dus kwamen we in Takayama terecht.

Dag 8 – Takayama; Shirakawa-Go

’s Ochtends namen we de bus die ons in een klein uurtje naar het openluchtmuseum Shirakawa-Go bracht. Dit dorpje is nog gewoon bewoond, maar doet geen dienst meer als boeren- of vissersdorpje, maar biedt nu voornamelijk zijn mooie uitzichten aan toeristen aan. We hebben met veel plezier door het dorpje gelopen met af en toe een ijsje of drankje in de hand. We zijn ook nog de berg op geklommen om de huisjes van bovenaf te kunnen zien en dat was zeker de moeite waard.

In het dorpje was een festival aan de gang en we konden daarom een boeddhistisch ritueel (ik weet niet welk doel het had) van dichtbij zien. Er waren veel kraampjes met eten en we hebben dus lekker wat spiesjes inktvis en visballetjes gegeten.

De burg over, aan de andere kant van het dorp, is het openluchtmuseum. Dit zijn huisjes die van andere plaatsten in Japan naar Shirakawa-Go zijn verhuisd omdat ze op hun oorspronkelijke plaats weg gehaald moesten worden. Hiervoor moet je entree betalen, maar het is wel de moeite waard om binnen te kijken want het museum is erg leuk opgezet. Ook vind je hier uitleg over de bouwwijze, werkzaamheden en andere activiteiten in deze dorpen. In het museum kun je ook overal de huizen in, waar dat in het dorp vaak alleen bij de winkels kon en daar was dan weer weinig te zien door alle generieke ruggenkrabbers en hoedjes.
Terug in Takayama hebben we in een klein eettentje nog heerlijke Hida biefstuk gegeten. Ik kreeg die van mij rauw geserveerd op een warm plaatje. Ik kon dus zelf mijn biefstukje bakken. Dit had ik vanaf het begin niet meteen begrepen en at de biefstuk gewoon op de sashimi manier; rauw. Dat trouwens ook erg lekker want Hida biefstuk is enorm mals en zacht.

http://farm4.staticflickr.com/3825/9405424095_ca2df0530c_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2849/9405423793_3b180c1447_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5523/9408482104_cda288f893_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7451/9408480892_662b629118_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3668/9408479682_74637df43a_s.jpg
http://farm4.staticflickr.com/3776/9405720837_d8f6af952a_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3747/9405718587_6b053e749d_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5472/9405718261_663e1a676b_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7323/9405713739_bc56e69695_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5338/9408472388_f3bbe8f22b_s.jpg
Dag 9 – Kanazawa

In Kanazawa zaten we, net als in Tokyo, in een Toyoko Inn. Volgens het boekje staat Kanazawa bekend om zijn Geisha- en Samoerai wijken en het mooie park. De Geisha wijk stond als eerste op het lijstje om te bezoeken en er zijn inderdaad enkele mooie Geisha huizen te bezoeken. Elk huis heeft zijn eigen entreeprijs, dus we zijn er eentje in geweest. Je ziet daarin vooral veel kammen en andere haaraccessoires uitgestald. Verder is het leuk te lezen over de rituelen in de huizen.

Van de Samoerai wijk was weinig te zien en daar waren we met een paar passen ook doorheen. We besloten toen maar door te lopen naar het zijde museum. Daar kon je mooie zijde kimono’s en kamerschermen bekijken en stonden doeken in alle fases van het proces uitgestald. Het was echt interessant om te zien hoe die doeken beschilderd werden en hoe lang er voor nodig is om ‘meester’ te worden in de kunst. Na het museum waren we te laat voor het park, dus zijn we weer een enorme winkel in gedoken voor wat eten en drinken.

http://farm8.staticflickr.com/7346/9405728917_00b966498b_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7386/9516067368_f7439111f7_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5344/9513277563_82f1d1c858_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5348/9516066438_2e642eb984_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5544/9408534316_638c7f605c_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7310/9408533918_3e0a89e35b_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2813/9408533438_b011f3965e_s.jpg
Dag 10 – Hiroshima; centrum en museum

Na check-in in het New Hiroden hotel in Hiroshima, zijn we op de tram gestapt richting de ‘A-bomb Dome’: het enige gebouw dat nog stond na de inslag. Dit gebouw lag ongeveer in het midden van de impact, waardoor het dus minder van de kracht heeft hoeven verduren. Het is een indrukwekkend gezicht, maar alleen met de gedachte erachter. Het gebouw doet verder gewoon aan als een kapot gebouw.

In het centrum van Hiroshima is eigenlijk alles vernoemd naar óf de vrede of de atoombom. Je hebt dus peace memorial park en het atoombommuseum etc. De route van de A-bomb Dome naar het museum is bezaaid met monumenten, eeuwig-brandende vlammen en parken. Het regende flink en daardoor was de sfeer nog droeviger dan het al was door alle tragische monumenten voor één van de grootste rampen uit de Japanse geschiedenis. De regen weerhield de duizenden bezoekers van het museum niet van hun bezoek en ik moet zeggen dat het er van buiten uitzag alsof we enorm lang zouden moeten wachten, maar we konden eigenlijk meteen doorlopen.

In het museum wordt je bij elke afslag droeviger en het heeft echt een enorme impact op je. Dat komt vooral doordat de ramp zo persoonlijk wordt gemaakt. In het begin wordt de algemene geschiedenis en gebeurtenissen verteld, maar later gaat het vooral om de persoonlijke verhalen: een klein meisje die de ramp overleefde, maar enkele dagen later na enorm leiden aan haar brandwonden overleed, boodschappen en testamenten in de dakpannen en stenen gekrast en ga zo maar door. Vooral de gesmolten voorwerpen waren indrukwekkend om te zien omdat het aantoonde hoe enorm heet de atoomgolf na de ontploffing heeft moeten zijn. Metaal en plastic verwacht je wel, maar dat stenen ook smolten door de hitte en dakpannen deels vloeibaar werden, is toch wel indrukwekkend.

Nog een eindje verderop ging het over de lange termijn gevolgen van de bom en die had niemand kunnen voorzien, omdat dit de eerste bom was die viel. Mensen die blind werden, kanker kregen en dan later natuurlijk nog de problemen bij nieuwe geboortes. Op een gegeven moment wordt het allemaal wel erg veel en moet je even gaan zitten. In het begin van het museum staan een paar muren waar brieven op zijn geplakt van de premier van Japan aan alle staatshoofden die nog atoomproeven uitvoeren met de vraag of zij daar mee op willen houden. Er hangen echt honderden brieven. Alles in het museum is erg indrukwekkend en ik zou je zowel aan- als afraden er heen te gaan. Je moet het eigenlijk wel gezien hebben, maar leuk is het zeker niet.

Na het museum zijn we in een restaurantje gaan zitten en daarna zijn we vroeg naar het hotel terug gegaan en hebben we een film gekeken om even bij te komen van de dag. Toen hebben we ook besloten de volgende dag een uitstapje buiten Hiroshima te doen, omdat het toch wel erg deprimerend was.

http://farm8.staticflickr.com/7344/9405776079_38af2bb057_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3786/9408533090_5cf8abdf99_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2823/9408532312_d66f2aa857_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7345/9408532244_96113f0dc0_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5455/9408532140_24bfa89073_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7421/9405774725_796d1cccb5_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3722/9513276315_3586aeb076_s.jpg
Dag 11 – Hiroshima; Miyajima

Nabij Hiroshima ligt het eiland Miyajima. Dat leek ons wel het bezoeken waard en we namen ’s ochtends de trein en de boot naar het boeddhistisch significante eiland. Waarom dit eiland nu zo bijzonder was voor de boeddhisten is mij niet bekend, maar al wanneer je het eiland nadert zie je dat er een grote tempel aanwezig is door de grote oranje poort in het water.

Eenmaal aan wal besloten we fietsen te huren zodat we gemakkelijk een groot deel van het eiland konden bezoeken. We fietsten naar de tempel en hebben het bijbehorende museum ook bezocht. De tempel was erg mooi en toen we aankwamen stond een deel nog onderwater, maar na een paar meter liepen we op het droge. In het museum waren mooie samoerai pakken en zwaarden te zien. Na het museum liepen we door de tempel weer terug naar onze fietsen en zijn we door de winkelstraat naar het park gefietst. Er zijn best wel wat leuke winkeltjes op Miyajima, al is het grootste deel toeristenspul.

Het park was erg mooi en na een wandeling konden we ook nog de kabelbaan naar boven op de berg nemen om het bedevaartsoord daar te zien. Dat hebben we gedaan en ik heb daar nog wat wierrook aangestoken aan de vlam die zo’n 1200 jaar geleden is aangestoken en nog steeds brandt (volgens de beschrijving in elk geval). Bovenop de berg was niet veel meer te zien dan halverwege de berg, maar het was een leuke wandeling. Na de kabelbaan terug naar beneden hebben we een ijsje uit een automaat gehaald en lekker door het park terug gelopen naar onze fietsen om weer huiswaarts te gaan.

http://farm4.staticflickr.com/3705/9405773837_ae17d99869_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7334/9405772767_63d6b67e61_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7384/9408529232_370be5e868_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2872/9408528546_bd3e819dc8_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7351/9408527938_a15e5eb976_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5486/9408525538_e968d465d7_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7441/9408523892_dc51310dd3_s.jpg
Dag 12 – Beppu

De grootste toeristische attractie van Beppu zijn de vele het bronnen. Die hadden we dus op onze enige dag daar op het lijstje staan. Met de bus moesten we vanaf hotel Seawave (nabij het centraal station) de stad uit om bij het 'bronnendistrict' te komen. We hebben een pas gekocht voor alle bronnen. Ik weet niet meer precies, maar er zijn er een stuk of 8 en die zou je in één dag allemaal kunnen zien. Wij hebben er geloof ik zo'n 6 gedaan.

De bronnen hebben allemaal een andere naam en de naam zegt wat over de eigenschap van de bron. Zo is er de rode bron, de geiser bron etc. Deze stomende bronnen zijn redelijk indrukwekkend; zowel in hoe ze er uit zien als hoe ze ruiken. De zwavellucht komt je vaak al van buitenaf tegemoet.

De eerste bron was vrij standaard, maar bij de tweede bron fokten ze alligators. Dat was wel mooi om te zien want die beesten zaten best dicht op elkaar en sommigen waren redelijk chagrijnig tegen elkaar. Ze hadden ook een skelet van de grootste alligator die ze daar hadden gehad opgezet en dat was inderdaad een aardig groot beest.

In de volgende bron hadden ze heel veel mooie planten en de bron erna was bijna een hele dierentuin op zich. Dit was wel een hele treurige plek door hoe de dieren gehuisvest waren. Er stond een enkele olifant in een grote betonnen ruimte met metalen tralies. Hij stond een beetje authistisch heen en weer te wiegen en kwam alleen een beetje in beweging als toeristen koekjes gooiden. Die koekjes kon je dan bij de kooien voor 200 yen kopen. Veel van de beesten waren dus ook al nauwelijks meer geinteresseerd in de koekjes. Hetzelfde treurige beeld zagen wij de apen en een nijlpaard.

De rode bron was weinig indrukwekkend omdat deze erg inactief was en ja, hij was dan wel een roestige kleur maar verder was er weinig te zien. De laatste bron waar we waren was een spuitende bron en na een kwartiertje wachten konden we inderdaad getuigen zijn van een vrij kleine geiser.

http://farm3.staticflickr.com/2878/9408522188_03503ecff1_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2863/9405764491_b17aae6e61_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5330/9405764001_2c06235320_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2814/9405744063_f60788f551_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3816/9405762703_5c8ddd7d5f_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3756/9408613330_a0f614be93_s.jpg
Dag 13 – Nagasaki

In Nagasaki hadden we het Chisun hotel als uitvalsbasis. Vanuit daar zijn we met het reisboekje en plattegrond in de hand de stad in gelopen. Onderweg zijn we een paar mooie tempels tegen gekomen, waarvan er één in de vorm was van een schildpad met boeddha op zijn rug en de ander was een Chinese tempel met veel versieringen. We zijn beide tempels in geweest en beiden waren niet spectaculair maar wel mooi en interessant genoeg om even in geweest te zijn.

Nagasaki heeft een mooi cultuurmuseum en we besloten dat we niet de hele dag naar tempels wilden kijken, dus zijn we het museum in geweest. Het leuke is dat Nagasaki veel te danken heeft aan Nederland, omdat Japan 200 jaar lang dicht is geweest voor het buitenland, maar de Nederlanders konden toch via Nagasaki handel drijven met het land. Daardoor is Nagasaki een rijke handelsstad geworden. Wij werden door één van de curators dan ook zeer enthousiast toegsproken toen hij vernam dat wij Nederlanders waren. Er is veel te zien in de geschiedenis van Nagasaki die met Nederland te maken hebben. Zo zijn er woordenboeken, Nederlandse vlaggen en kostuums etc. Wij hebben in de souvenirsshop zelfs een namaak Deltsblauw kopje gekocht met VOC er op.

Het museum is erg groot en je kunt er gemakkelijk een paar uurtjes rondlopen. Nadat we dit hadden gedaan, gingen we naar de interactieve vleugel waar het museum, waar een toneelstuk opgevoerd zou worden. Op de grond gingen we tussen het publiek zitten en we waren daar getuigen van een rechtszaak in de feudale tijd. Alles werd in het Japans gespeeld, maar dat was eigenlijk wel leuk. Naderhand konden we met de belangrijkste man uit het toneelstuk nog op de foto.

http://farm8.staticflickr.com/7405/9408611984_124311ccd3_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2866/9405852487_d0b45f2e79_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5443/9405851523_f09094a9a6_s.jpg http://farm4.staticflickr.com/3785/9408609444_e6600efd6f_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7337/9405850823_cf8d9192d8_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7296/9408608564_b0f98bc5f8_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5465/9408608568_7aff6d564c_s.jpg
Dag 14 – Kyoto; Aankomst

De reis van Nagasaki naar Kyoto was erg lang en we kwamen dus ook redelijk laat in Kyoto aan. Die dag hebben we dan ook verder niet zo veel gedaan behalve inchecken in hotel Karasuma, wat eten en onze trips voor de volgende dagen plannen.

Dag 15 – Kyoto; Nijo-Jo, parade en zen-tuinen

Er zou aan het eind van de ochtend een parade zijn met mensen in traditionele klederdracht en met koetsen e.d. Vroeger op de ochtend hadden we dus nog tijd om iets anders te zien, voordat we richting het centrum moesten om wat van de parade mee te pikken. Het Samoerai kasteel Nijo-Jo (Jo betekent kasteel), was onze keus.

Helaas mocht je vrijwel in geen enkel kasteel binnen foto's maken. Zo ook hier. Nijo-Jo is een ergn indrukwekkend gebouw van buiten, maar net zo indrukwekkend van binnen. Het leuke aan de vloer in Nijo-Jo is dat het een zogenaamde Nachtegaal vloer is. Dat betekend dat er speciale spijkers tussen de houten planken zitten, die piepen wanneer er druk op wordt gezet. Zo konder de Samoerais eventuele indringers horen voordat ze ze konden zien; erg handig bij Ninja's. Het is erg grappig om door het kasteel te lopen en dan hoor je een luid gepiep om de hoek komen en een paar tellen later komt er een groep toeristen de hoek om.

Binnen in het kasteel waren veel wandschilderingen en houtkunst te zien. Buiten het kasteel waren er veel verschillende soorten tuinen en kon je tegen betaling een tradioneel kopje thee drinken. Daarbij zit je op de grond, wordt je thee ingeschonken door een dame in kimono en krijg je een poeder-achtig koekje bij je thee. Het was wel een leuke ervaring.

Het was inmiddels tijd geworden om richting het centrum te gaan voor de parade. Precies op tijd vertrokken de eerste 'parade paardjes' vanaf het paleis in het midden van Kyoto. Een minuut of 10 later kregen wij de eerste blikken van de parade vanaf het kruispunt waar wij stonden. Slechts één kant van de weg was afgesloten, dus af en toe werd ons zicht geblokkeerd door een passerende bus. De parade zelf was wel leuk, maar liep vrij langzaam en stond af en toe helemaal stil. Na een uur hadden we wel genoeg mannen in verschillende kostuums, op paarden, met kisten, fluiten, hoeden etc. gezien en besloten we nog een derde activiteit te ontplooien op die dag.

Volgens het boekje was er net buiten het centrum van Kyoto een mooie Zen tuin te zien en dit leek ons wel interessant. Met de bus zijn we een stukje gegaan en de rest hebben we te voet afgelegd. Er was daar een enorm tempel complex en het was dan ook even zoeken voordat we de juiste tempel met bijbehorende tuinen hadden gevonden. Het was geen grote tempel en dus ook geen grote tuin, maar het was inderdaad wel erg rustgevend. Voor degenen die het niet weten; een Zen tuin bestaat eigenlijk niet uit zo veel planten, maar voornamelijk uit zand en/of grind, wat in een patroon geharkt is. Daartussen liggen dan grote stenen en staat bijv. een bonzai of buxus-achtige planten die in vormen zijn geknipt. Helaas mochten we ook hier geen foto's maken, maar we hebben wel even in alle rust kunnen genieten van de prachtige regelmaat en lijnen in de tuin.

Er zou daar in de buurt ook nog een bamboebos zijn, maar dat hebben we niet kunnen vinden, of we zijn er doorheen gelopen maar het was niet wat we er van hadden verwacht. Er was namelijk wel een paadje dat aan beide kanten grote takken bamboe naast zich had, maar de bamboe groeide achter hekken. Al met al wel een leuk gezicht, maar gaf ons geen bos gevoel, dus misschien hebben we het bos gewoon gemist.

http://farm4.staticflickr.com/3816/9405849045_898da4834a_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5541/9405848611_4af9c7cf9b_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5473/9405848135_e09521d535_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2862/9408604462_c27c45c03a_s.jpg http://farm3.staticflickr.com/2809/9408603232_4444751a37_s.jpg http://farm6.staticflickr.com/5450/9405844417_985d20d2fd_s.jpg http://farm8.staticflickr.com/7429/9405843607_fefbafe93f_s.jpg


Deze blog gaat verder in: 3 weken rondreis in Japan [Deel 2]

Magic Truffels

Door NoUseWhatsoever op woensdag 22 februari 2012 16:27 - Reacties (15)
Categorie: Vrije tijd, Views: 3.977

Een tijdje geleden heb ik voor het eerst paddo's (of zoals je ze nu moet noemen; truffels) gegeten met een goede vriend. Wij waren beiden benieuwd hoe dat zou zijn en hebben toen dus besloten om het gewoon maar een keer te doen.

Ik ging naar de enige plek waar ik weet dat ze truffels verkopen; de Sjamaan. Ik liep er binnen en zei maar gelijk waar ik naar op zoek was. Het meisej achter de toonbank was heel enthousiast en heeft mij duidelijk uitgelegd wat ik kon verwachten en wat ik beter wel en niet kon doen. Mijn vragen waren hoe ik ze het beste kon eten, of ze nog een beetje lekker waren, hoe ze samengaan met alcohol en hoelang zo'n trip nou ongeveer duurt. De antwoorden waren respectievelijk: eet ze gewoon rauw maar kauw goed, ze smaken naar zure walnoten, ze gaan slecht samen met alcohol en ga uit van een trip van ongeveer 3 uur.

Mij werd aangeraden met de Pajaritos te beginnen. De Sjamaan verkoopt namelijk 4 soorten truffels, waarvan de Pajaritos de mildste zijn. De effecten daarvan werden beschreven als happy and social with light body high (of zoiets). Dat klonk op zich wel goed, dus die heb ik maar meegenomen. De kosten waren per persoon ¤15,- en daar krijg je dan 15 gram voor. Dat is ook voldoende en als je voorzichtig wil doen kan je ook de helft nemen. Mij werd wel aangeraden om ze op een lege maag te gebruiken en alles (dus de gehele dosis, of de gehele halve dosis) in één keer op te eten omdat dan het effect sterker zou zijn.

Ze waren goed houdbaar in de koelkast dus een datum geprikt in het weekend twee weken daarna. Mijn vriendin zou aanwezig zijn als nuchtere back-up voor als we al flapperend met de armen richting het raam zouden rennen.

Op de afgesproken dag kwam Tim aan rond vier uur en een halfuurtje later haalde ik de truffels uit de koelkast. Ze smaakten inderdaad naar zure walnoten en waren vooral heel erg droog. De grotere stukken waren prima te doen, maar de kleintjes waren echt vies. We gingen allebei voor de volle dosis en inderdaad op een lege maag en zonder alcohol genuttigd te hebben.

Het eerste effect merkte Tim na 20 min en hij voelde zich niet heel lekker. Hij zat ook wat onrustig in zijn stoel en had het niet echt naar zijn zin. Ik voelde op dat moment nog niets. 10 minuten later was Tim enorm aan het gapen en ook ik kon de impuls om veelvuldig te gapen niet weerstaan. Ongeveer 20 minuten lang waren we zo beiden druk met gapen en nog niet echt onder de indruk van de truffels. Na die tijd was het echter snel over met het gapen en was het alsof ik uit een donkere tunnel kwam, want alles werd vrij snel heel licht.

De rest van de avond was een hele goede beleving. Ik heb meerdere lachkicks gehad en heb eigenlijk de hele avond met de breedste glimlach op de bank gezeten. Verder leek alles nieuw en vooral de notie van eten was vreemd. Waarom je iets in je mond zou stoppen en door zou slikken was ons niet bekend. Mijn vriendin kreeg op een gegeven moment toch honger en had voor zichzelf een zalmfiletje met aardappeltjes gemaakt. Uit nieuwsgierigheid nam ik een stukje aardappel die mij zeer zout smaakte. De zalmfilet resulteerde in een enorme lachkick omdat het heel raar voelde in mijn mond. Pas vrij laat realiseerde ik me dat ik het ook door moest slikken.

Kortom, tegen vrijwel alles keken we aan alsof het de eerste keer was. Bij de deur naar de gang en de ramen hield de wereld op; de woonkamer was de complete wereld. Ik ben een keer opgestaan om The Big Lebowski te verwisselen voor Kick-Ass en dat kostte me toch een inspanning! Mijn evenwicht was vrijwel weg en ik moest mij adem inhouden bij elke stap omdat ik anders bang was om om te vallen. Toch was het niet vervelend. Niets was vervelend eigenlijk. Ik was namelijk intens gelukkig met alles: hoe het koffiezetapparaat een klein beetje scheef stond, hoe één van de spotjes tegen de grote witte muur boven de TV scheen, het plantje op de kast. Van alles vond ik dat het perfect was zoals het was en dat er niets meer aan hoefde te gebeuren.

Wat heel leuk was, was dat Tim en ik eigenlijk precies eenzelfde trip hadden. We vergeleken veel en ook qua proces liep het aardig gelijk. Na zo'n 2,5 uur lagen we ook allebei gaar op de bank en na 3 uur waren we 95% nuchter. Na een korte evaluatie was het een hele goed avond en hebben we besloten het binnenkort nog een keer te doen, maar dan misschien met de Mexicana: euphoria and intense body high. Klinkt ook niet slecht.

Ik heb het dus heel erg naar mijn zin gehad die avond. Het zal niet voor iedereen wat zijn, want het is een stuk intenser dan bijv. hasj of wiet, maar ik vind het in ieder geval tof om een keer geprobeerd te hebben. Heb je zelf ook ervaringen, en vooral met andere type truffels, dan hoor ik dat graag :)